«Ծովը»

191 Views

Հեղինակ՝

Ռեժիսոր և սցենարիստ Միքայել Աբրահամյանի նկարահանծ ծովը ֆիլմը այն եզակի հայկական ֆիլմերից է, որտեղ կային համբույրի իրական տեսարաններ: Տաղանդավոր դերասաններ և լավ դերասանական խաղ: Նրանք համարձակ կատարել էին այն ամենը, ինչը   պահանջվում էր իրենցից: Օպերատոր Վարդան Բադալյանին հաջողվել էր ստանալ գեղեցիկ կադրեր: Ֆիլմում գլխավոր հերոսը’ Հայկը,չնայաց իր երիտասարդ տարիքին տառապում էր անբուժելի հիվանդությամբ : Նա հարուստ էր և ուներ հնարավորություն գոնե բուժումներ անցկացնելով երկարացնել իր կյանքը:Սիրած աղջիկը,բժիշկը փորձում էին համոզել նրան,սակայն բոլոր ջանքերը ապարդյուն էին,հերոսի մոտ ավելի շատ արթնացած էր էգոիզմը,նա չէր ցանականում և վերջ:Անկախ ամեն ինչից նա սիրում էր ծովը,ծովի ձայնը: Եվ միօր,երբ գտնվում էր ափին  նկատեց ծովում խեղդվող մի տղամարդու,ում հետ որ երևի հասակակիցներ էին:Իր սիրած աղջկա հետ փրկեց այդ տղամարդեւ կյանքը և տարավ ծովի ափին գտնվող իրենց տնակ:Նրա անունը Դավիթ էր: Հայկը  նրանից  փորձեց  հետաքրքրվել թե ինչու է փորձել խեղդվել,բայց նա չասաց ողջ ճշմարտությունը,Հայկը դա հասկացավ: Դավիթը շարունակեց ապրել նրանց հետ տնակում , նրանց հետ ուտում էր , զբոսնում,կռվում,ցանկանում էր հետ վերադառնալ, բայց Հայկը նրան պահում էր իրենց կոխքը, խորհուդնոր տալիս և ձգտում այնպես անել,որ նա ուղղի իր սխալները, բացատրում էր որ չարժի ինչ որ բանի պատճառով մահվան փորձեր կատարել : Հայկն ու իր սիրած աղջիկը ամուսնացաց չէին և որոշեցին ամուսնանալ:Նրանց որպես քահանա ամուսնացրեց Դավիթ ‘ ծովում :  Անցան օրեր և Հայկի վիճակը գնալով վատացավ : Նրան Դավիթը տարել էր նավակով ծովում շրջելու: Նրանք զրուցում էին կյանիքից,Հայկի հիվանդությունից: Հայկը պատմում էր թե ոնց էր զգում մահվան ներկայությունը,երբ քնած է,հաց է ուտում,մահը ամենուրոք ուղեկցում էր նրան: ՈՒ նրանից հետո դատարկվելու էր ծովի ապին գտնվող իրոնց տնակը և նույնիսկ ծովը… Տպավերիչ ֆիլմ, որ ուներ սկիզբ, զարգացում և ավարտ: